چند روز بيش تر از چهار شنبه آخر سال نمی گذرد، چهارشنبه سوری امسال حال و هوای ديگری داشت و انگار جنگ های خيابانی کم کم جايش را به بزم های خودمانی می دهد. اما در کتاب جشن هستی* سنت ها خيلی قشنگی ديدم که اغلب آن ها را يک بار هم نشنيده بودم فکر کردم خالی از لطف نيست که بازگو کنم، خصوصا که برای دختر های دم بخت خيلی هم گره گشاست.

بوته افروزی: هر خانواده بوته های از پيش فراهم شده خود را روی بام يا گذر  سه یا پنج یا هفت کپه می کردند و غروب آفتاب و ابتدای تاريکی آن را آتش می زدند.

آب پاشی و آب بازی: زنان آب را به نشانه دور کردن آفت و بلا در غروب چهارشنبه سوری به اسباب خانه و ديگران می پاشيدند تا در سال نو سلامت و با طراوت باشند.

فالگوش نشينی: زنان ودخترانی که شوق شوهر داشتند غروب شب چهار شنبه نيت می کردند و در سرگذر می ايستادند و گوش به صحبت رهگذران می سپردند و به نيک و بد و خير و شر آن تفال می زدند.

قاشق زنی: دختران حاجت مند قاشقی با کاسه مسين برمی داشتند و در برابر هفت خانه می ايستادند بی آن که حرفی بزنند پی در پی قاشق می زدند تا صاحب خانه آنان را به شيرينی، آجيل یا برنج پذيرا می شد.

بخت گشايی: پس از بوته افروزی مادران با چوب نيم سوزی در پی دخترانشان می دويد و آنان را بيرون می راند تا در سال نو از خانه پدر به خانه شوهر برود.

و سننی چون کوزه شکنی، فال کوزه، آش چهار شنبه سوری، تقسيم آجيل چهارشنبه سوری و چهار شنبه خاتون

* اصغر حيدری منفرد

ده روز اول ماه آخر سال هم طی شد! برای بعضی ها خیلی کند و برای بعضی ها مثل من سریع، البته نه این ده روز که تمام سال! ماییم و مشتی خاطرات ریز و درشت که به سال بعد می برییم.

شاید خیلی زود باشد برای این حرف ها ولی اسفند امسال شور و حال هر سال را ندارد! مردم خسته و خمیده اند! شاید بد نباشد که امسال پیش از این که برای هم پیغام های نخ نمای تبریک سال قبل را بفرستیم، دقایقی به خانه هایی فکر کنیم که هفت سین ندارند و در آن خبری از سبزی پلو و ماهی شب عید نیست و فکر کنیم که چرا ...