ما ايرانی ها به داشته های کهن و فرهنگ بالنده مان همواره افتخار می کنيم با اين وجود هر روزه که احساس شکاف و فاصله بيشتری با دنيای مدرن داشته باشيم ناگزير بيشتر در سايه آنچه بوديم پنهان می شويم و غافل تر از آنچه که هستيم! در اين اثنا بی آن که تدبير روشنی انديشه کنيم، افتخارمان به تعصب بدل می شود و بی توجه قواعد جديد بازی طومارها می نويسيم و ...

آخرين نمونه های آن را هم در مورد فيلم های اسکندر و يا 300 ديديم که بسياری از هموطنان اعتراض های شديدی نسبت به تحريف تاريخ از خود نشان دادند و در عين حال کم نبودند دوستانی که پيشنهاد می کردند که سکوت کنيد و آن روز که توان و ثروت کافی پيدا کرديد تاريخ را به نفع خورد قرائت کنيد.

اما واقعا پاسداشت از يک فرهنگ غنی نه به سادگی طومار نگاری صرف است و نه می توان سکوت پيشه کرد که اگر غفلت کنيم تاريخ که سهل است، آب(مثل خليج فارس) و خاکمان را به تاراج می برند.

بی ترديد نوروز بزرگترين و کهن ترين ميراث و جشن ملی ماست و مزيت نهفته فرهنگ والای ما را می تواند برای تمام جهانيان بازگو کند. تاسف بار است که ثبت آن در فهرست ميراث معنوی يونسکو چندين بار به تعويق افتاده و سرعت انتقال و معرفی آن به ديگر مردم جهان با توجه امکانات رسانه ای امروز نا چيز است. بعنوان يک نمونه ساده از عدم اتحاد ما در معرفی اين بزرگترين جشن باستانی نوشتن نام آن به زبان بين اللملی به چندين شکل متفاوت است.

اشکال مختلف نام نوروز را با دو موتورجستجویgoogle  و yahoo جستجو کردم، نتيجه فيلد های جستجو به شرح زير بود :

NOROOZ . 323,000. 292,000/  NOROUZ   . 161,000. 92,700 /     738,000 .504, 000. NEWROZ

NEWROUZ . 1,040. 795 /   NEWROOZ. 354 . 353 /

هرچند نوروز از زمان جم (که پس نام گذاری روز اول فروردين بنام نو روز به دليل درخشش خورشيد گونه تاجش جم شيد ناميده شد.) به همان معنای روز نو نام گرفت اما بنظر می رسد "نو" جزء تفکيک نا پذير و ترجمه ناشدنی آن باشد و از هر جهت NOROOZ  مناسب ترين نوع نگارش آن است. وحدت نگارش شايد اولين گام در معرفی جهانی نوروز باشد...